Schilderen met woorden – museum Meermanno [3]

Manu

door Maricée ten Bosch

‘Miss… miss’, lispelt Manu in haar oor. Ze voelt de spettertjes spuug op haar wang. Wat is het warm!

Het liefst gooit ze haar rokken van zich af, haar hoed in het water en zichzelf erachteraan.

Een vette vis voor de visser.

En de man in het bootje? Springt hij haar na?

Manu, snel als een luipaard, is hem vast voor.

Maar voorlopig rust Manu’s hand op haar schouderbladen.

De warmte ervan dringt door alle lagen kleding heen.

Ze gniffelt in zichzelf, hij durft wél.

Manu, haar trouwe bediende van de afgelopen weken.

Als een hondje liep hij achter haar aan, waar ze maar ging.

Nooit opdringerig, immer bescheiden, innemend.

Ze kon hem alles vragen, waar je specerijen, vruchten, sieraden kocht, de weg naar de markt of kamelen voor een tocht, Manu wist het en zorgde dat het voor elkaar kwam.

En nu staat ze hier met hem op de kade, terwijl Johannes de laatste affaires regelt voor de lading Oosterse waar. Morgen varen ze terug met de vracht, op de Witte Lelie.

Ze voelt de hand van Manu langzaam over haar rug glijden.

‘What you thinking, miss, you want’?

Flarden van geiten… kaneel… koffie. Ze snuift diep.

Dit wil ze zich herinneren, dit lome moment op de kade, met Manu die haar naar zich toetrekt, in de verzengende middaghitte.

Heel even slaat ze haar eigen arm om hem heen en zijn ze voor enkele ogenblikken een paar.

‘I want what, Manu’?’


Dit verhaal is geschreven door Maricée ten Bosch tijdens de Querido Academie workshop Schilderen met woorden op 23 maart 2019 in Museum Meermanno, geïnspireerd op de afbeelding hierboven.